نویسنده : کورش ; ساعت ٢:٥٩ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱ امرداد ۱۳۸۳

با قامت تکیده از عاشقی بریده

                                           دردی درون سینه زخمی به دل کشیده

رفتم که دل تو سینه دوباره پا بند بشه

                                             شکسته های این دل دور از تو پیوند بشه

 

دیدم نفس تو سینه داره بهونه تو

                                              از یاد من نمیره محراب شونه تو

رفتم ولی نرفته یاد تو از سر من 

                                           هرگز نمیشه عشقی بعد از تو باور من

 

از تو گذشتم امّا تو کیمایی عشق

                                                    بر قامت شکستم تنها قبای عشقی

داره فضای خالی میون اغوش من

                         گرمای تو گرفته دوباره تن پوش من دنیای خاموش من

 

بزار بیام که این بار قربونی تو باشم

                                                        حتی اگر که باید زندونی تو باشم

فریاد زدم کجایی

                            در پشت سایه های

                                                       از یاد من نرفته چشمای کهربایی.....

                                                                                                             چشمای کهربایی...




کلمات کلیدی :ترانه و کلمات کلیدی :اندی